Dom jesienią pozostaje przecież tym samym miejscem. Sofa nie przesuwa się sama bliżej lampy, regał nie zmienia położenia, a stół nadal stoi tam, gdzie w lipcu. Zmienia się jednak coś mniej oczywistego: sposób, w jaki korzystamy z przestrzeni. Po miesiącach długich dni i życia prowadzonego częściowo poza czterema ścianami wnętrze znowu zaczyna być miejscem, w którym naprawdę chcemy zostać.
To właśnie dlatego sezonowość mieszkania jest ciekawsza niż sezonowe dekorowanie. Nie trzeba wymieniać połowy wyposażenia, żeby dom zaczął funkcjonować inaczej. Czasem wystarczy zauważyć, że fotel przy oknie, lampa stojąca czy roleta dzień i noc Rimbo jesienią zaczynają uczestniczyć w innych codziennych scenariuszach niż kilka miesięcy wcześniej.
Spis treści
- Mieszkanie też ma swoje sezony
- Dom jesienią odzyskuje środek ciężkości
- Wracamy do miejsc, które latem czekały
- Okno zaczyna należeć bardziej do wnętrza
- Przytulność bez jesiennej scenografii
- Projekt pozostaje ten sam. Zmienia się życie
Mieszkanie też ma swoje sezony
O sezonowości wnętrz często mówi się językiem kolorów i dekoracji. Jesień ma więc rzekomo oznaczać określoną paletę, grubszy pled i kilka przedmiotów ustawionych na stoliku. Tymczasem znacznie ciekawsza zmiana zachodzi nie na półkach, ale w naszych zachowaniach.
Latem mieszkanie łatwo staje się bazą wypadową. Wracamy później, więcej czasu spędzamy poza domem, weekend może oznaczać całodniową wycieczkę, ogródek restauracyjny albo wieczór na mieście. Dom jest potrzebny, ale przez część dnia pozostaje pustą scenografią.
Kiedy dzień staje się krótszy, ta relacja zaczyna się odwracać. Wieczór ponownie ma adres.
Dom jesienią odzyskuje środek ciężkości
Dom jesienią nie musi wyglądać inaczej, żeby inaczej działać. Zmienia się raczej jego wewnętrzna hierarchia.
Latem ważne mogą być drzwi balkonowe, taras czy miejsce, z którego najłatwiej wyjść. Jesienią uwagę przejmują sofa, fotel, stół, kuchnia i wszystkie niewielkie przestrzenie stworzone do pozostania w jednym miejscu trochę dłużej.
Nagle znaczenia nabiera lampa, którą przez kilka miesięcy włączaliśmy sporadycznie. Koc przestaje być wyłącznie teksturą na oparciu. Stolik obok fotela okazuje się dokładnie tam, gdzie powinien być, bo mieści książkę i kubek.
To interesująca cecha dobrze zaprojektowanego wnętrza: nie musi wyglądać spektakularnie inaczej w każdym sezonie. Powinno natomiast umieć przyjąć zmianę sposobu życia.
Wracamy do miejsc, które latem czekały
Jesień przypomina również o mikroprzestrzeniach. Nie zawsze potrzebujemy osobnego pokoju przeznaczonego do odpoczynku. Czasem wystarcza konkretny narożnik salonu, fragment kanapy albo fotel, który zaczyna mieć własny rytuał użytkowania.
Dobrym przykładem jest miejsce do czytania. Polski serwis wnętrzarski Westwing zwraca uwagę, że taki kącik może powstać zarówno w salonie, jak i sypialni czy wykuszu, a jego sens budują przede wszystkim komfort i atmosfera sprzyjająca lekturze. Westwing
To ciekawy trop także poza samym czytaniem. Projektujemy przecież nie tylko pokoje, ale zachowania, które mają się w nich wydarzyć. Fotel może służyć do scrollowania telefonu przez pięć minut albo do spędzenia dwóch godzin z książką. Fizycznie jest tym samym meblem. Zmienia się scenariusz.
Okno zaczyna należeć bardziej do wnętrza
Wraz ze zmianą sezonu inaczej funkcjonują również okolice okna. Nie chodzi o techniczne parametry ani o tworzenie kolejnego poradnika dotyczącego osłon okiennych. Ciekawsza jest sama zmiana perspektywy.
Jesienią okno częściej oglądamy z wnętrza podczas długiego wieczoru. Staje się częścią kompozycji salonu, sypialni czy miejsca do czytania. Rama, parapet i znajdująca się przy nich osłona zaczynają mocniej uczestniczyć w obrazie pomieszczenia.
Właśnie w takim kontekście można spojrzeć na roletę dzień i noc. Nie jak na urządzenie, które trzeba rozłożyć na parametry i funkcje, lecz jak na element obecny w tej części mieszkania, do której jesienią częściej kierujemy wzrok.
Jej obecność wpisuje się w architekturę okna podobnie jak tkaniny, meble czy oprawy oświetleniowe wpisują się w pozostałe części pokoju. Dom jesienią zaczynamy bowiem oglądać bardziej od środka.
Przytulność bez jesiennej scenografii
Przytulność ma wyjątkowo pechową karierę w internecie. Wystarczy wpisać hasło związane z jesiennym wnętrzem, żeby mieszkanie zaczęło tonąć w dekoracjach charakterystycznych dla kilku tygodni w roku.
Tymczasem przytulność nie musi być motywem dekoracyjnym. Znacznie ciekawiej myśleć o niej jako o doświadczeniu przestrzeni.
Miękka faktura pod dłonią, miejsce, w którym można wygodnie usiąść, lokalne światło lampy zamiast równomiernie oświetlonego całego pokoju, książka pozostawiona tam, gdzie faktycznie się ją czyta. Te rzeczy nie krzyczą „jesień”. Po prostu sprawiają, że chce się zostać.
Dlatego dom jesienią nie potrzebuje sezonowego przebrania. Dobrze zaprojektowane wnętrze może zmieniać charakter poprzez sposób użytkowania, bez udawania wystawy sklepowej po zmianie kolekcji.
Projekt pozostaje ten sam. Zmienia się życie
Może właśnie tutaj kryje się najbardziej interesująca definicja sezonowego wnętrza. Nie jest nim pokój, który co trzy miesiące trzeba urządzać od nowa.
Jest nim przestrzeń wystarczająco elastyczna, żeby latem pozwolić nam prawie o sobie zapomnieć, a kilka miesięcy później przyjąć długie wieczory, gotowanie bez pośpiechu, muzykę puszczoną trochę ciszej i książkę pozostawioną otwartą do następnego dnia.
Projektanci mogą zaplanować układ, materiały i wyposażenie. Ostateczny charakter przestrzeni powstaje jednak dopiero wtedy, gdy zaczynamy jej używać. I dlatego dwa identyczne wnętrza nigdy nie będą naprawdę takie same.
Dom jesienią dobrze to pokazuje. Nie zmienia się tylko dlatego, że za oknem zmieniła się pora roku. Zmienia się dlatego, że my znowu jesteśmy w środku.
Być może właśnie wtedy najbardziej dostrzegamy rzeczy, które przez cały czas znajdowały się na swoich miejscach: wygodny fotel, światło lampy, fakturę dywanu, okno i jego oprawę. Więcej elementów pozwalających budować własną przestrzeń można znaleźć w sklepie Rimbo.
0 komentarzy